ตอนที่แล้วบทที่ 5 สถานที่ตั้งโรงแรม
ทั้งหมดรายชื่อตอน

บทที่ 6  การตกแต่งและการซื้อแมว

 

   สองวันต่อมา หลี่หยางยังคงตามนายหน้าไปดูสถานที่ต่างๆ อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังไม่พบที่ใดที่เหมาะสมตามที่เขาต้องการ แม้จะมีที่ที่เหมาะสมอยู่บ้าง แต่มันก็เกินงบของเขาไปมาก 

   จนกระทั่งในวันที่สาม ในที่สุดหลี่หยางก็พบกับสถานที่ที่เหมาะสมที่ตรงตามความต้องการของเขา

   ผู้เช่าคนก่อนของสถานที่แห่งนี้ก็เคยเปิดโรงเตี๊ยมที่นี่เช่นกัน มันพื้นที่อาคารประมาณ 290 ตารางเมตร ชั้นแรกเป็นเหมือนกับโรงน้ำชาและในส่วนของชั้นที่สองก็เป็นส่วนของห้องพักและมีทั้งหมดหกห้อง  ตรงทางเข้าเป็นลานกว้าง 30 ตารางเมตร และมีการปลูกดอกไม้ไว้เป็นจำนวนมากรอบๆอาคาร ซึ่งค่าเช่าของอาหารหลังนี้ก็คือ 28,000 หยวนต่อเดือน อย่างไรก็ตาม หลังจากการต่อรองราคา ค่าเช่าจึงลดลงมาอยู่ที่ 24,500 หยวนต่อเดือน โดยจะต้องจ่ายมัดจำล่วงหน้าก่อน 6 เดือน

   ข้อเสียไม่กี่อย่างของที่นี่ก็คือสถานที่ตั้งมันค่อนข้างบิดๆเบี้ยวๆ และบริเวณโดยรอบก็ไม่ใช้ย่านการท่องเที่ยว โดยย่านการท่องเที่ยวที่ใกล้ที่สุดก็อยู่ห่างออกไป 4.5 กิโลเมตร

   อย่างไรก็ตามหลี่หยางก็ยังเห็นอาคารมากมายหลายหลังอยู่ และถ้าที่ตั้งของมันอยู่ใกล้ย่านการท่องเที่ยง มันก็จะมีราคาเพิ่มขึ้นอย่างน้อย 2 เท่า และด้วยการที่เงินทุนเริ่มต้นของหลี่หยางนั้นมีจำกัด  เขาจึงต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ ซึ่งมันก็มีอาคารไม่มากนักที่ตอบโจทย์ความต้องการของระบบได้อย่างสมบูรณ์

   หลี่หยางไม่ได้รีบร้อนตัดสินใจอะไร เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและคลิกไปที่การทดสอบที่ครอบคลุมตัวช่วยธุรกิจให้สแกนในทันที

   ไม่นานข้อมูลของอาคารทั้งหมดก็ปรากฎขึ้นในโทรศัพท์ของหลี่หยาง โครงสร้าง, ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์และแม้แต่แผนผังก็ครอบคลุมอย่างมาก หลังจากนั้นระบบก็ได้แจ้งให้หลี่หยางป้อนราคาค่าเช่าของอาคารในทันที

   หลังจากที่หลี่หยางกรอกราคาค่าเช่าเสร็จ ระบบก็ทำการประเมินและให้คะแนนมัน 8.4/10 คะแนน เมื่อหลี่หยางเห็นผลการประเมิณเขาก็รู้สึกโล่งใจมากขึ้น ดูเหมือนว่าเขาจะได้รับตัวเลือกที่ดีมาอยู่ในใจแล้ว

   ด้วยคะแนนการประเมิน หลี่หยางก็ไม่ได้คิดจะพูดอะไรอีก เขาตกลงเซ็นสัญญาโดยตรงและจ่ายเงินให้กับเจ้าของอาคารทันทีในราคา 171,500 หยวน และค่านายหน้าอีก 13,000 หยวน รวมเป็น 184,500 หยวน

   ถ้าเมื่อก่อนเขาต้องจ่ายเงินมากขนาดนี้ เขาก็คงจะขาอ่อนจนเดินไม่ไหวแน่นอนหลังจากจ่ายเสร็จ อย่างไรก็ตาม ตอนนี้หลี่หยางก็ไม่รู้สึกอะไรแบบนั้นเเล้ว

   หลังจากส่งเจ้าของอาคารกับนายหน้ากลับเรียบร้อยแล้ว เขาก็เดินไปรอบๆอาคารและเริ่มยิ้มออกมาอย่างความสุขอย่างบอกไม่ถูก

   ลองคิดเกี่ยวกับมันดูสิ นี่คือสถานที่ที่คุณจะได้เริ่มทำธุรกิจของคุณเองและเริ่มต้นชีวตของคุณเอง ความรู้สึงนั้นมันสุดยอดเป็นอย่างมาก

    “ ฉันจะตั้งชื่อโรงเตี๊ยมแห่งนี้ว่าอะไรดีนะ” หลี่หยางยืนอยู่กลางสนามหญ้าและคิดเกี่ยวกับมันเหมือนกับว่าเขากำลังตั้งชื่อให้ลูกตัวเอง “เอาเป็น โรงเตี๊ยมแมว ก็เเล้วกัน”

   หลังจากตัดสินใจเลือกชื่อของโรงแรมเสร็จ หลี่หยางก็ไปที่ชั้นที่ 1 และหยิบโทรศัพท์ออกมา เขากดไปที่ฟังฟ์ชั่นการออกแบบ

    ณ จุดนี้ ระบบก็ได้ทำการตกแต่งในหลายๆจุดโดยอัตโนมัติเพื่อให้ที่แห่งนี้เข้ากับธีมโรงแรมแมว

    นอกจากนี้มันก็ยังมีปุ่มตกแต่งโดยคลิกเดียว และราคาการตกแต่งในแต่ละแผนการออกแบบก็ไม่ต่างกันมากนัก โดยรวมเเล้วมันก็จะอยู่ที่ประมาณ 120,000-130,000 หยวน และมันก็ใช้เวลาตกแต่งเพียง 3 วันเท่านั้น

   “3 วัน?” 

    ราคาและระยะเวลาในการตกแต่งนั้นทำให้หลี่หยางมีความสุขอย่างเหลือเชื่อ

    คุณต้องเข้าใจไว้ก่อนว่าแผนการการตกแต่งของระบบนั้นไม่ใช่เพียงแค่การปรับแต่งมุมโซฟาเท่านั้น แต่มันคือการตกแต่งทั้งตัวอาคารของโรงแรมในขณะที่มันก็ยังคงรักษาโครงสร้างของโรงแรมไว้เหมือนเดิม

    แม้ว่าหลี่หยางจะไม่เคยตกแต่งบ้าน แต่เขาก็เคยตรวจสอบข้อมูลจากอินเตอร์เน็ตมาก่อน หากโรงแรมนี้มีขนาดใหญ่แบบที่เขาเคยศึกษามามันจะต้องใช้เงิน 2-3 แสนเป็นแน่

   ที่สำคัญกว่านั้นตามรายละเอียดที่ระบบกำหนดกำหนดมาให้เขาในแผนการ จะเห็นว่า มันไม่ได้มีแค่เพียงเฟอร์นิเจอร์ขนาดใหญ่อย่างเดียว มันยังมีเฟอร์นิเจอร์ขนาดเล็กเช่นพวก เก้าอี้ โซฟา เตียง ฯลฯ มันน่าตกใจมากที่ทั้งหมดนี้สามารถถูกทำให้เป็นจริงได้ใน 3 วัน

   หลังจากเลือกรูปแบบสไตล์การตกแต่งที่เขาชอบเรียบร้อยแล้ว หลี่หยางก็กดคลิกที่ปุ่ม การตกแต่งโดยคลิกเดียว ทันที หลังจากนั้นระบบได้แจ้งให้เขาป้อนชื่อของโรงแรมที่จะจัดส่ง

   ระบบได้ส่งข้อความเกี่ยวกับการใช้จ่ายเงินในบัญชีของหลี่หยาง และจะแจ้งให้ทราบอีกครั้งเมื่อทำการชำระเรียบร้อยทั้งหมดแล้ว

   ในเวลาเดียวกันข้าวของที่ใช้ในการตกแต่งก็เริ่มปรากฎขึ้นมาทั่วทุกมุมของโรงแรม และในที่สุด มันก็มีพนักงานของโรงแรมมาปรากฏตัวต่อหน้าเขา

    ถ้าเขาไม่ได้เห็นเองกับตา เขาก็แทบจะไม่เชื่อเลยว่าในมันเพิ่งเกิดอะไรขึ้น และในขณะนั้นเอง เฟอร์นิเจอร์ทั้งหมดที่อยู่ในโทรศัพท์ของเขาก็ปรากฎขึ้นในโรงแรม

    คนงานทั้ง 5 คนนี่จัดอยู่ในหมวดหมู่อุปกรณ์ มันอธิบายว่า นี่คือหุ่นยนต์อัจฉริยะไบโอนิก ซึ่งมันก็ไม่ใช่คนจริงๆ

   “ นี่มันสมจริงเกินไปหน่อยไหมเนี่ย ระบบนี่มันสุดยอดไปเลยจริงๆ” หลี่หยางอุทานแล้วอุทานอีก ถ้าไม่ใช่เพราะการชี้แจงของระบบ เขาจะไม่รู้เลยซักนิดว่าสิ่งนี้คือหุ่นยนต์ไม่ใช่คนจริงๆ

   “ สวัสดีครับนายท่าน ผมขออนุญาติเริ่มทำการตกแต่งตอนนี้เลยได้ไหมครับ”  หนึ่งในหุ่นยนต์พูดขึ้น

   “ โอเค มาเริ่มกันเลย!” หลี่หยางกล่าว

   “ รับทราบครับ รบกวนนายท่านโปรดออกจากพื้นที่นี้ก่อน ฟังก์ชั่นการตกแต่งกำลังแสดงผล หลังจากการตกแต่งเสร็จเรียบร้อยแล้วจะมีข้อความแจ้งเตือนส่งไปหานายท่าน”

   “ เยี่ยม!” หลี่หยางรู้สึกโล่งใจอย่างมากที่มีระบบคอยดูแลการตกแต่ง

   หลังจากกลับมาถึงโรงแรมที่เขาพักอยู่นั้น เขาก็กดเข้าตรวจสอบความคืบหน้าในการตกแต่งและพบว่ามันคืบหน้าไป 1.5% แล้ว

  หลังจากตรวจสอบอยู่สักพักเขาก็เข้าไปดูระบบร้านค้า เนื่องจากเขาเปิดโรงแรมแมวดังนั้นแมวจึงนับเป็นดั่งจิตวิญญาณของโรงแรมและเป็นจุดขายของโรงแรมแห่งนี้ เพราะฉะนั้นการซื้อแมวจึงเป็นส่วนสำคัญที่สุดที่หลี่หยางต้องตัดสินใจ

   หลี่หยางมองดูการแนะนำแมวแต่ละตัวอย่างรอบคอบ และในไม่ช้ารอยยิ้มก็ปรากฎขึ้นที่มุมปากของเขา

   เขาได้เรียกดูแมวเกือบทั้งหมดในร้านค้า  หลี่หยางได้เลือกแมวมาทั้งหมด 10 ตัวจากร้านค้าของระบบ และรวมทั้งสิ้นเป็นเงินทั้งหมด 106,000 หยวน  นี่เป็นการลงทุนที่สูงมาก แต่หลี่หยางก็มั่นใจว่านี่จะเป็นการลงทุนที่คุ้มค่าและแมวแต่ละตัวจะต้องมีศักยภาพมาพอจะเป็นแมวเซเลปอย่างแน่นอน

   ตัวอย่างเช่นแมวตัวแรกที่หลี่หยางเลือก มันเป็นแมวจีนที่มีหัวทรงแตงโมและมีหนวดคล้ายๆของฮิตเลอร์ซึ่งทำให้มันดูเป็นแมวที่มีหน้าตาตลก

   แต่เนื่องจากขนสีดำตรงหัวของมัน มันจึงดูเหมือนกับหัวแตงโมเมื่อมองผ่านๆมั นเป็นแมวประเภทที่สามารถสร้างเสียงหัวเราะและรอยยิ้มได้อย่างแน่นอน

    เพราะในบางครั้ง ความน่าเกลียดก็สามารถเป็นจุดขายได้เช่นกัน และแมวตัวนี้ก็เป็นอะไรที่พิเศษ ถ้าคุณบอกกับมันว่า “ แกนี่น่าเกลียดจริงๆ” มันก็จะตบคุณ อย่างไรก็ตาม ถ้าคุณบอกกับมันว่า”แกนี่น่ารักจริงๆ” มันก็จะร้องเหมี๊ยวๆอย่างนุ่มนวลและเริ่มเอาหัวไปถูคลอเคลียคุณ

   ทักษะนี้นั้นนับเป็นสิ่งที่ต้องอาศัยการขัดเกลาอย่างสม่ำเสมอ

   ในทำนองเดียวกัน มันก็ยังมีแมวอเมริกันช็อตแฮร์ที่มีจิตวิญญาณของหมาสิงอยู่ มันเก่งมา

กในการวิ่งไปคาบสิ่งของต่างๆ  และมันก็ยังชอบแลบลิ้นเข้าออกเหมือนกับหมา และสิ่งทำให้มันพิเศษที่สุดก็คือเสียงร้องของมันที่เหมือนกับเสียงเห่า ถ้าพวกเขาไม่ได้มาเห็นด้วยตาตนเอง พวกเขาก็จะไม่เชื่อเลยว่านี่คือเสียงของแมวไม่ใช่หมา

   นอกจากนี้เขาก็ยังมีแมวบริทิชช็อตซิลเวอร์ที่ถ้าเราทำท่าทางเหมือนเล็งปืนและยิงไปที่มัน มันก็จะสามารถทำเป็นแกล้งตายได้ ไม่ใช่แค่นั้นแม้แต่การแกล้งเป็นอัมพาตหรือพิการมันก็ทำได้ ซึง่มันก็ทำได้ดีจนทำให้คนที่ไม่รู้เรื่องนั้นเชื่อว่ามันพิการจริงๆ ทักษะการเเสดงของมันนั้นทำให้รางวัลออสก้ากลายเป็นเพียงรูปปั้นทองคำโง่ๆไปเลย

   แมวเกือบทั้ง 10 ตัวที่เขาเลือกนั้นล้วนมีลักษณะพิเศษเฉพาะตัว และหลังจากเลือกซื้อแมวพวกนี้เสร็จแล้ว หลี่หยางก็เริ่มรู้สึกดีและเริ่มมีความมั่นใจมากขึ้น และตอนนี้เขาก็มีแผนการดำเนินงานที่ชัดเจนยิ่งขึ้นไปอีก

   เขาเชื่อว่าแมวเหล่านี้จะทำให้เขาไม่ต้องกังวลเรื่องที่จะไม่มีแขกมาใช้บริการอย่างแน่นอน และมันก็เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้นก่อนที่โรงแรมจะมีชื่อเสียงบนอินเตอร์เน็ต

   ในตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจในคำพูดที่ระบบบอกกับเขาแล้วว่า “โรงเตี๊ยมนั้นไม่ใช่เพียงดค่โรงแรม”

  บางทีระบบอาจจะต้องการให้เขาได้รู้ว่า โรงแรมนั้นไม่ใช่เพียงสถานที่ที่เอาไว้ให้คนมาพักเท่านั้น แต่มันยังเป็นสถานที่ที่เอาไว้พักผ่อนและเอาไว้สร้างความบันเทิงอีกด้วย

คะแนน 5.0
กรุณารอสักครู่...